Zonnenkoning

Herb Prooy

De kans dat meneer Strauss-Kahn inderdaad een poging deed zijn kamermeid te dwingen tot seks met hem, is groot.

Dat komt niet door de in zijn tienerjaren in Afrika ontwikkelde obsessie voor Afro-Amerikaanse vrouwen. Ook niet doordat hij in het verleden al een aantal vermeende aanrandingen of pogingen tot verkrachting op zijn naam heeft staan. Of door zijn ontembare libido waarmee hij iedere (aantrekkelijke) jonge vrouw in zijn omgeving met veel succes zijn bed in probeert te krijgen.

Waarschijnlijk ook niet omdat hij de tradities van de socialistische partij van Frankrijk volgt en hij de laatste socialistische president Mitterrand als grote voorbeeld heeft; Mitterrand had een buitenechtelijk kind bij een minnares met wie hij decennia een relatie onderhield, en had de gewoonte om bij zijn buitenlandse uitstapjes voor het slapen gaan naar een mooie prostituee te vragen die dan geregeld werd door zijn secretaresse.

Nee, de belangrijkste ‘bewijsvoering’ ligt in het feit dat deze IMF-voorzitter voor een privébezoekje aan New York, naar zijn zeggen voor een lunchafspraak met zijn dochter, een suite liet afhuren van $ 3000 per nacht. Dat betaalde hij natuurlijk niet van zijn spaarcentjes die hij als burgemeester en voormalig minister bij elkaar vergaarde. Nee, het blijkt dat de onkostenvergoeding van meneer Strauss-Kahn bij het IMF zo ruimhartig is dat hij zich onbeschaamd dit soort luxe kan veroorloven, evenals een eersteklasticket van New York naar Frankrijk (kosten ongeveer euro 18.000). Dat terwijl het IMF onderdeel is van de Verenigde Naties en een belangrijke rol speelt in de regulering van het wereldwijde financiële systeem.

Hierbij maakt het IMF gebruik van kapitaal dat opgebracht is door alle deelnemende landen, waaronder Nederland en dus uiteindelijk ons belastinggeld. Als voorzitter van het IMF heb je dus een grote verantwoordelijkheid.

Meneer Strauss-Kahn verwart grote verantwoordelijkheid met grote ‘belangrijkheid’. En dus meent deze Franse zonnekoning dat alles geoorloofd is en alles slechts hem ten dienste staat. Excessieve luxe op kosten van een ander is daarvan slechts een uiting, een Afrikaanse (kamer)meid opeisen is dan nog maar een kleine volgende stap. Een persoonlijkheidsstoornis dus, waaraan Strauss-Kahn helaas niet als enige lijdt.