No-brainer

Stel dat mijn bedrijf in het verleden al vier keer eerder uitstaande schulden niet heeft terugbetaald, dat ondertussen opnieuw een schuld is opgebouwd van meer dan 150% van de omzet, dat de boekhouding niet klopt en familieleden op de loonlijst staan die er niet werken en dat medewerkers als ze 55 jaar worden met pensioen worden gestuurd. Is er dan ergens in de wereld een bank die mij een nieuwe lening zou verschaffen omdat anders faillissement dreigt, maar waarmee de totale schuld met nog eens 33% zou toenemen?

Nee, natuurlijk niet. Ik zou uitgelachen worden en iedereen zou me voor gek verklaren om te denken dat er ook maar iemand zou zijn die hier geld in zou steken. En terecht, een dergelijk bedrijf is niet levensvatbaar. In het gunstigste geval zou een doorstart kunnen plaatsvinden in sterk afgeslankte vorm na schuldsanering, met soberder arbeidsvoorwaarden en een integer en daadkrachtig management.

Als het om Griekenland gaat, lijken de politiek en de Europese Centrale Bank (ECB) wars te zijn van deze basiskapitalistische principes. Een dezer dagen moet de kogel door de kerk omdat Griekenland anders zijn betalingsverplichtingen niet meer kan nakomen en failleren geen optie is. De grote vraag is dus niet of de extra lening er komt, maar vooral hoe en door wie.

Heetste hangijzer is nu of de private markt – lees: banken en investeerders – mee moet doen door bestaande schuldposities in de vorm van Griekse staatsobligaties te herfinancieren en langere looptijden overeen te komen. Dit is dan een milde vorm van het zogenoemde afstempelen van de schulden – het afboeken van leningen.

De ECB is fel tegen deze verplichte inmenging van de private sector bij de hulpactie voor de Grieken, omdat de centrale bank meent dat Europese banken – nog – niet sterk genoeg zijn om deze herschikking van de Griekse schulden te dragen. Blijkbaar is die stresstest van de banken een wassen neus en is het voortbestaan van het bancaire systeem nog steeds in hoge mate afhankelijk van publiek geld, opgebracht door alle belastingbetalers in Europa.

Het lijkt me daarom dat de discussies over het opleggen van de ‘bankenbelasting’ en het 100% belasten van bankiersbonussen een no-brainer is.